Het gangbare beeld
Kwaliteiten die we verbinden aan ondernemerschap zijn: kansen zien, doorpakken, flexibel zijn, in beweging blijven, netwerken, nieuwe dingen uitproberen en risico’s durven nemen. Ondernemers hebben met hard werken, doorzettingsvermogen, lef en een portie geluk een eigen bedrijf opgestart en doorontwikkeld tot een succesvolle winstgevende onderneming.
Mag ik dit een tamelijk eenzijdig beeld noemen? Het verondersteld immers een lichaam dat meewerkt, een bepaalde hoeveelheid energie en de mogelijkheid om je werk naar eigen inzicht in te richten.
Want hoe zit het als je onderneemt met een beperking?
Ja, die ondernemers zijn er ook, al zie je dat niet altijd aan de buitenkant. De dagelijkse realiteit voor die ondernemers is dat ze rekening moeten houden met zaken die voor andere ondernemers vanzelfsprekend zijn of helemaal niet op hun radar staan.
Een collega die tijdelijk op krukken liep werd er plotsklaps mee geconfronteerd. Ze had de toegankelijkheid vooraf gecheckt, maar ter plekke bleken de deurdrangers van het toilet zo sterk, dat ze er met krukken niet doorkwam.
Voorbeelden over rekening houden met:
- Is de locatie fysiek toegankelijk? Hoe ver is de parkeerplek?
- Kan ik er 100% glutenvrij en/of lactose vrij eten?
- Hoeveel energie kost die netwerkbijeenkomst?
- Lukt het om een nascholing van meerdere dagen achter elkaar te volgen? En wat is daar dan voor nodig?
- Kan ik een opdracht aannemen zonder een te groot risico op blessures?
- Hoeveel ruimte is er om mijn ideeën daadwerkelijk uit te werken
- …..
Deze voorbeelden zijn geen bijzaken. Integendeel, ze beïnvloeden de bedrijfsvoering, de keuzes en de mogelijkheden.
Ook in mijn ondernemerschap spelen dit soort afwegingen een rol. De lastigste vind ik misschien wel de voortdurende afweging tussen ambitie en energie. Ik heb talloze ideeën, ik zou graag nieuwe dingen leren, vaker netwerken en allerlei opdrachten aannemen. Maar niet alles wat ik graag zou willen, is ook haalbaar. Soms omdat iets te belastend is, soms omdat het risico op blessures te groot is. Dat betekent dat ik soms werk afwijs dat ik inhoudelijk heel graag zou doen. Of dat een leuk idee voorlopig op de plank blijft liggen.
Het gangbare beeld van ondernemerschap gaat meestal over meer: meer omzet, meer klanten, meer zichtbaarheid, meer groei. En natuurlijk is daar niets mis mee.
Maar wat als je ondernemerschap niet kunt of wilt inrichten volgens dat tempo? Wat als je ambities groter zijn dan de mogelijkheden van je lichaam?
Betekent dat dan dat je minder onderneemt? Of dat je minder ambitieus bent?
Ik denk van niet. Wel vraagt het om het moeten wegen van:
- Ambitie versus energie
- Plannen versus werkelijkheid
- Groei versus begrenzing
- Autonomie versus afhankelijkheid
Mij heeft dat afwegen ook iets geleerd over ondernemerschap. Het maakt me bewuster van de afwegingen die ik maak en van de vraag wat voor mij werkelijk van belang is.
Nee zeggen is soms noodzakelijk. Kritisch kijken naar opdrachten ook. En niet iedere kans is een kans die ik moet grijpen.
Dat maakt mijn onderneming misschien niet groots of snel groeiend. Maar is dat dé maatstaf die ertoe doet?
Misschien mogen we ons beeld van ondernemerschap wat verruimen.
Niet iedere ondernemer hoeft te groeien, op te schalen of voortdurend nieuwe kansen te grijpen. Ondernemerschap kan ook betekenen dat je andere doelen nastreeft of binnen je eigen mogelijkheden een mooie, betekenisvolle onderneming opbouwt. Ook met ambitie, ook met ideeën en ook met een flinke dosis ondernemerschap. Alleen soms in een ander tempo en met andere afwegingen.
