Je ergens anders settelen is een ingrijpende gebeurtenis. Iedereen die wel eens is verhuisd, weet dat. Naast het fysieke verplaatsen en geregel raakt verhuizen talloze processen: loslaten, omgaan met onzekerheid, herwinnen van routines en zelfs het herijken van de identiteit.
Rond de jaarwisseling verruilde ik mijn standplaats Heino voor een plek in het stadse Gouda. Bevoorrecht voel ik me met de intrek op een tweede stek in het Achterhoekse Ruurlo vanwaar ik het oosten van het land bedien.
Als ik uitzoom dan heeft verhuizen veel verwantschap met het proces van leren. Verhuizen is er eentje die zelfs het hele leven betreft. En eentje zonder keus: je móet loslaten en het nieuwe stap voor stap eigen maken.
Als je veelal aan de andere kant staat (trainer, acteur) zou je haast vergeten hoe dat wiebelige glad-ijs-gevoel voelt: het oude is er niet meer en het nieuwe heb je nog niet onder de knie. Verhuizen maakt dat ik beter besef wat ik soms vraag, dat loslaten niet niks is, dat er met recht wat te verliezen is en dat ik er voor waak de onzekerheid daarover te luchtig weg te wuiven.
Met twee uitvalsbasissen kan Quispa makkelijker door het hele land cursisten en trainers van dienst zijn.
Trainingsacteur nodig voor de zorg? Met aandacht voor echt contact? Ik hoor graag van je.